آدالار - یادداشت های وحید طلعت

من آشوبم، مرا پنهان بکن درسینه ات، عریان و ناآراممن اندوهم، پناهم ده در آغوشت شبی ویران و ناآراممرا بی واسطه در مه ببوس و ناگهانی بیقرارم کنبخواه عاشق تر از اینی که هستم باشمت، حیران و ناآرامپریشانم کن از آنی که بودم، بیشتر حتی، پریشانترسپس شکلم بده از نو فقط با عشق، بی پایان و ناآراممرا در روح خود حل کن بپوشان و بگریان و بخندانمتنم باش و تنم کن مثل یک پیراهن لرزان و ناآرامتو را چون شیر مادر دوست ...

من از دیوانگی چیزی که کم نگذاشتم با توچه رویاها...، چه رویاها...که عمری داشتم با تو...من از دیوانگی، از بی سرانجامی، سکون محضچه غمگین گامهایی که فقط برداشتم با توتو از فرط غرور افسوس با تقدیر خو کردیو من غم روی غم بر سینه ام انباشتم با توچه غمگین خوابها دیدم به عطر دوستت دارمچه محزون یاسهایی که زمانی کاشتم با تو...چه خواهد ماند در ذهن زمان آیا به غیر از اینکه من در عاشقی دیوانگی ها داشتم با تو ...