اردیبهشت / تنم کن مثل پیراهن

من آشوبم، مرا پنهان بکن درسینه ات، عریان و ناآرام
من اندوهم، پناهم ده در آغوشت شبی ویران و ناآرام

مرا بی واسطه در مه ببوس و ناگهانی بیقرارم کن
بخواه عاشق تر از اینی که هستم باشمت، حیران و ناآرام

پریشانم کن از آنی که بودم، بیشتر حتی، پریشانتر
سپس شکلم بده از نو فقط با عشق، بی پایان و ناآرام

مرا در روح خود حل کن بپوشان و بگریان و بخندانم
تنم باش و تنم کن مثل یک پیراهن لرزان و ناآرام

تو را چون شیر مادر دوست دارم، تاهمیشه، تاابد، هرآن
حلالم باش مثل عطر مستی با شراب و نان و...، ناآرام.