در مِه آباد

افتادی از هوس وسط خاطرات من
ماه بلند!، جبر همیشه محاط من!

نفرین به من، که از هیجان آفریدمت
تنها دلیل منطقی مشکلات من!

آوردمت به زندگی ام با غم و غرور
اما شبی تو دور شدی از حیات من

از روزهای گم شده در هرچه نیستی
هر چه دریغ و آه، نبودی نجات من

تصویر بی قراری نشکفته در بهار!
آشفتۀ مدام، دلِ بی ثبات من،

می خواهم از خزان که تو را باز آورد
باز آورد تو را، همه شور و نشاط من

یک آرزو به لحظۀ موعود مانده است
پاییز می رسد، دلِ بی احتیاط من!

وحیدطلعت
شهریور95