
زندگی قدم زدنی کوتاه است با ماه در خیابانی به بلندای شعری از حافظخیره در زیبایی محض و چراغهای اول شبزندگی همین قدر زیباست که کنارم هستی.سهم من از شاعر شدنو دیدن کاجهای حافظیه از دور.به رغم اینکه زیبایی ات غمگینم می کند.ماه مهربان! ما حسرتیم عمو نوسرت!با آرزوهای عقیمگرسنه در امپراطوری زیبامانگرسنه در دل محبوبمانچپقت را تازه کناین کوهستان محزون زادگاه ماستو سفر چیزی از اندوهمان کم نخواهد کرد...
ادامه مطلب